امروز

نيکان اولين جمله کوتاهش را ساخت. اين جمله را با استفاده از کلمه «نيست» ساخت. جريان اين بود که داشت چند سکه را در قلک می‌انداخت. بعد صدا زد:
«مامان٬ ايندا نيس!» و روی قلک را نشان داد. يعنی: سکه‌ها تمام شده‌اند چيز ديگری ندارم در قلک بيندازم!
مسلما با شنيدن اين جمله فرياد تشويق و ابراز احساسات من بلند شد و او هم ترسيده بود و هم فهميده بود کار جالبی کرده و لبخند می‌زد.
از آن به بعد مرتب جمله‌هايی با «نيست» می سازد: بابا نيس! يا به‌به نيس!

/ 0 نظر / 3 بازدید