پایان سال اول مقطع دبیرستان (کلاس هفتم)

آخرین روزهای مدرسه‌ست. باید اعتراف کنم که اصلا انتظار نداشتم در طول یک سال تحصیلی اینقدر معلومات نیکان اضافه بشه. روزها تا ساعت چهار و نیم مدرسه بود، اما در ازای این برنامه فشرده و سنگین، در مهارت‌های اجتماعی و در درسهایش کلی پیشرفت کرده و یاد گرفته. می‌تونه در بحث‌ها شرکت کنه و نظر بده. از اخبار روز دنیا (مهم‌هاش) مطلعه. مثلا چند روز پیش در مورد نلسون ماندلا که حال وخیمی داره صحبت بود، که نیکان خودش را وارد کرد و گفت او هنوز زنده‌س! و دیدیم اطلاعات زیادی داشت از این که او کی هست و چه کرده. حتی احساسات هم داشت نسبت بهش.

عاشق درس زبان و ادبیات انگلیسی شده، و این به خاطر معلم خیلی خوبی‌ست که امسال داشته. کلارینت را در سطح مبتدی یاد گرفته، اما سال دیگه می‌خواد ساز دومش را تغییر بده و پیانو یاد بگیره. ساز اولش کماکان ویلنه. امسال در ارکستر مدرسه بود، ضمن اینکه مدرسه ازش دعوت کرد که تعلیم خواندن هم بگیره و این را تازگی شروع کرده. درسهای علومش خیلی سنگین بودند. اما باز هم معلم خوبش باعث شد علاقمندیش به این درس حفظ بشه. درس دیگه ای که خیلی سنگین بود و من نتونستم پا به پاش حرکت کنم، تاریخ بود. اینها کتاب درسی ندارند، اما جزوه تاریخش به اندازه یک کتاب کلفت بود. امسال به جغرافی علاقمند شد. موضوعشون جغرافیای انسانی بود، و به خصوص به موضوع شهرها علاقه پیدا کرد (شبیه مامانش). اما مجبوب‌ترین درسهاش ریاضی، دراما، و دیزاین تکنولوژی بودن. و البته موسیقی.

ورزش‌های مختلفی را هم امسال شروع کرد. پینگ پونگ، بدمینتون، تنیس و شنا. همه هم در حد تفننی، نه اینکه ورزشکار شده باشه.

از همه اینها مهمتر اینکه سال طولانی تحصیلی باعث نشده از مدرسه بیزار بشه و با اکراه صبح‌ها آماده شه برای کلاس و درس.

راضیم از مدرسه‌شون.

/ 2 نظر / 27 بازدید
خانوم مهندس!

وای واقعا حیف بود وبلاگتون بخواین ببندین چقدر عالی چه سابقه ولانی...نمیدونم هیچ وقت میرسه منم بگم مثلا دخملم رفت دانشگاه....حتما ادامه بدید راستی شما کجا زندگی میکنید؟

دلارام

سلام خانوم مهندس. خیلی ممنون از لطفت. من در حال حاضر لندن هستم. ایشالا دانشگاه رفتن دخملت :)